این هم  برفی کوچولو که  عمرش به  دنیا نبود.

این  اثر هنری رنگارنگ هم  کار دست بچه هاست. دختر و پسر کوچولویی که  دو سه  هفته  وقت صرف این  برج  گلی کرده اند تا  خرگوش کوچولویشان آخرین عکس یادگاری را  کنار آن بگیرد.

 بهار بود. پروانه ها  مست. گلها مجنون و من شیدای آن همه  زیبایی و رنگ.

دوربینم همان موقع باطری تمام کرد!!!!!!!!!!!!!!

 شنیده  بودم که  می گویند از محبت خارها گل می شود ولی تا این  خارها را  ندیده  بودم باورم نمی شد.

شاید از عشق رخ  ماه  خداوند گل کرده اند.

 در باز است بفرمایید. دالانی برای عبور از گرمای کوچه های تب زده  به  خنکای اندرونی. دالانی برای حفظ حریم حرمتها. حفظ با هم  بودنهای همیشگی. حفظ همه  عشقها و امیدها. حریمی برای آنچه  امروز جز خاطره ای شیرین نشانی از آن نیست.

و بعد حیاط خانه  غرق در نشاط و هیاهوی کودکانی که  دور حوض می دویده اند منتظر شماست تا با زلالی آب حوض و سایه  درختانش به  شما  خوش آمد بگوید و چه  رویایی زیبای فراموش شده ای.افسوس!